Schacht Henriette

Tot 1885 bedrijfspunt van Diepenlinchen

Dicht bij dit bord (400 m), bij de afslag van de Derichsberger Straße, bevindt zich Schacht Henriette. Het complex van de drie schachten voor waterbeheer en winning, beide met een diepte van 84 m, de “Oude Schacht” met 35 m diepte, zeven gebouwen, schuren en een ertswasplaats vormt een van de meerdere bedrijfspunten van de Großerzgrube Diepenlinchen.

De ertswasplaats werd vermoedelijk van water voorzien uit de waterhoudende schacht, en het afvalwater stroomde van daar eerst naar het zuiden in 4 bezinkbekkens en daarna westelijk (aan de andere kant van de Derichsberger Straße) naar het tegenwoordig droge dal en van daaruit tussen “Untere Derichsmühle” en “Bernardshammer” in de Vichtbach. Bovengronds zijn nog de bezinkbekkens, restanten van hopen met galmei-flora en de opgevulde schachtkraters te zien.

Como bij andere bedrijfspunten, bijvoorbeeld Ravelsberg, Mausbacher Heck, werd bij bedrijfspunt Henriette een kleine, niet aan de waterhuishouding van het hoofd mijncomplex verbonden ertsnest afgegraven. Het nest bevond zich op een gemiddelde diepte van 75 m met een geschatte omvang van 33 m x 20 m. Daaraan verbonden werden twee gangen met een geringe dikte (20 cm tot 130 cm) en een lengte van ongeveer 60-100 m (gang 1) en 100 m (gang 2) aangeboord en afgegraven.

Zoals gebruikelijk in het Stolbergse ertsgebied, werden dergelijke ertsgangen en nesten aangetroffen in natuurlijke scheuren van het kalksteen en aan de overgangen tussen kalksteen en leisteen van de Werther Mulde. De diepte van alle drie de schachten duidt op een ondiep voorkomens, dat dus vrij vroeg in de geschiedenis van de mijn werd ontgonnen en in 1885 uitgeput was. Ook heel typisch is de aangetroffen ligging van de ertsen. Dicht bij de grondwaterstand werd nog witblei (PbCO3) en galmei (vooral ZnCO3) gewonnen, beide verweringsertsen van de oorspronkelijk ontstane sulfideertsen loodglans (PbS), zinkblende (ZnS) en zwavelkies (FeS2), die op grotere diepte werden aangetroffen. De afgegraven nesten en gangen moet je je niet voorstellen als massieve ertslagen, maar als afzettingen rond het verbrijzelde kalklichaam in de breukzones.

Vaak werden bij bedrijfspunt Henriette ook geoden aangetroffen met een kalkspatkern en schalenvormig afgezette loodglans, zinkblende en zwavelkies in afwisselende lagen of het erts vormde een vulmiddel tussen de gebroken dolomiet- of kalkspaatbrokken. De zogenaamde nesten zijn hierbij niets anders dan breukzones, groter dan de gangen.

Op het terrein van het bedrijfspunt bevinden zich de opgeblazen resten van twee bunkers 155 en 157 (beide Regelbau 10, groepsonderkomen) van de Westwall, die in 1938/39 werden gebouwd en op 16 september 1944 door de Amerikaanse troepen zonder strijd werden ingenomen en opgeblazen.