Het Kylldal is een stille, tegelijkertijd gelaagde ruggengraat van de Eifel - een landschap dat zich niet opdringt, maar met elke stap, elke blik langs het water diepte onthult. De Kyll ontspringt bescheiden op ongeveer 660 meter hoogte bij de Losheimer Graben in de Kalkeifel, daar waar vochtige weilanden, basaltbodems en koele boslucht het karakter van de regio bepalen. Van hieruit begint haar ongeveer 130 kilometer lange weg naar het zuiden, door de Vulkaneifel en de Prümer Kalkmulde, langs Gerolstein, Kyllburg en Bitburg, totdat ze bij Trier-Ehrang rustig en vanzelfsprekend in de Moezel uitmondt.

Wat het Kylldal kenmerkt, is de wisselwerking tussen natuurlijke geschiedenis en cultuurlandschap. De rivier heeft zich door duizenden jaren diep in de gesteentelagen ingegraafd, snijdt door dolomiet, kalksteen en vulkanische afzettingen en vormt daarbij een smal, op sommige plaatsen bijna kloofachtig dal, dat telkens weer wordt geopend door brede uiterwaarden, rotsachtige vooruitsteeksels en beboste hellingen. Langs de Kyll liggen spoorlijnen uit de 19e eeuw, Romeinse nederzettingssporen, middeleeuwse kastelen en kleine dorpen, waarvan het ritme tot op de dag van vandaag door het water wordt bepaald.

Kenmerkend is de rustige, lineaire loop van het dal: geen dramatisch spektakel, maar een continue reis die ruimte biedt voor waarneming. De Kyll is de langste rivier van de Eifel en ook de rijkste rivier in water voor het zuiden van de Eifel. Het is een leefgebied voor forellen, waterrallen en ijsvogels en begeleidt wandelaars en fietsers met een gelijkmatige, bijna meditatief werkende stroom. Wie het dal volgt, ervaart de Eifel in een van haar eerlijkste vormen - geologisch gevormd, historisch gegroeid en tot op de dag van vandaag verbazingwekkend onbedorven.