Duik in de geschiedenis van de mijnbouw in de Eifel! Op verschillende locaties komt u alles te weten over de ingewikkelde logistiek die nodig was om het erts uit de grond te halen.
Op deze route kunt u al wandelend de geschiedenis van een van de ooit grootste loodmijnen ter wereld ontdekken. Aan het einde van de 19e eeuw werkten er op de Bleiberg ongeveer 4500 mensen. De mijn werd in 1957 onverwacht gesloten, maar de overblijfselen van dit gigantische complex zijn nog overal langs de route te bewonderen. Vanwege de zware arbeidsomstandigheden werd het werk in de Bleiberg-mijn vergeleken met de omstandigheden in een Pruisische strafkolonie bij Berlijn. De mijnwerkers gingen „naar Spandau“. Naast het zware werk was er ook een enorme logistieke inspanning nodig om het erts uit de berg te halen.
De Baltesbender Weiher en de Buchholzer Weiher moesten het enorme waterverbruik waarborgen. Tegenwoordig is de Buchholzer Weiher een uniek biotoop, waar een groot aantal kikkers en padden flink wat lawaai maken. Andere industriële monumenten, zoals de „Große Eindicker“, de dagbouw op de Bleiberg en de Malakov-toren, maken dat je na de wandeling graag de mijn in wilt gaan om de bezoekersmijn te bezoeken.